VanityIsThyName

(Source: bratinellangsutil)

Alam nating lahat na sa HS LiFE ay masaya, enjoy kahit minsan napapahamak na. Pero ang the best part sa pagiging HS ay ang magkakaibigan ka ng TUNAY (right?). Lahat naman tay may HS Friends, yung mga taong yun yung panay mo kasama sa kalokohan, kalungkutan, kaligayahan, sa lahat. Minsan nga pati sa kapahamakan magkakasama kayo e. Yun ang matatawag mong FRiENDSHiP.

Im an HS Student, kaya alam ko yung feeling na yan. Pero, minsan bakit yung FRiENDSHiP na binuo mo with your friends ay biglang *snap* nawala ng ganun ganun na lang? Hirap di ba? Kasi yung mga nakasanayan mo noon ay bigla-bigla na lang mawawala. Pero syempre, gusto mo mabalik ang dati sa lahat. Kaya me and my other friend talk to my TD’s.

“Miss na namin kayo.” “Miss na naman din namin kayo e.” “Bakit parang wala na kami sa inyo?” “Hindi naman sa wala, pero hindi naman masama makipagclose sa iba e?”

Yan ang panay namin napaguusapan. but that’s not the exact conversation na nagyare. Sa TEXT lang din kami nagkakausap a.

Ang hirap nung feeling na, when you are near with them, bigla-bigla na lang silang aalis. I don’t know bakit ganun? At yung feeling na, parang pinaguusapan ka behind your back. Minsan naka’experience ako.

“Macapagal (Name ng section namin) kung sino lang yung interesado yun lang ang makinig. Yung sa ayaw Tumahimik na lang kayo.” Edi Explain.Explain.Explain ako sa kanila. (That time kasi namamaga yung paa ng ChemistryTeacher so ako yung pinagpaturo niya sa klase.) Then, nung nagsusulat na ko sa board, SH*T! ang ingay nila sobra. Kahit na eexplain ako. ganun pa din siLa. Ayun na nga tapos na yung one hour. Nagbubura na ko ng board tas asa tabi ko yung isang TD tas biglang dumulas yung Eraser sa kamay ko thennatamaan ako sa muka. Syempre Eraser yun ng board edi may chalkdust yun. Walang ginawa yung isa sa mga TD. Ni hindi man lang pinulot yung eraser. Edi pinulot ko. I Smiled tas erase ulit. Nung binalik ko na yung gamit sa TeachersRoom. Shit. di ko na napigilan. Umiyak na ko. Tas nalaman ko pa nung uwian. One of the TD’s niloloko.loko ako nung time na nagsusulat ako sa board. Maaaaygaaaaad! Nakakabastos.

Isa lang yan sa mga nakakapanibagong pangyayari ngayong 3RD Year na kami. WAAAAH. What a life. Parang anlaki.laki ng nawala sakin. Lalo na yung isa sa mga TD. WhatdaF. Iniiyak ko na lang. Minsan napapatanung na lang din ako sa sarile ko na “Bakit nangyayare samin to. Ano or sino ba ang nagbago? Kame na naghihintay sa pagbabalik ng atensyon nila samen o sila na nakikipagclose lang sa iba pero parang wala na kami sa kanila?” Hirap ng ganto men. NAMIMISS NA NAMIN SILA! FUDGE!

Ano ba dapat namin gawin? Should we wait for them na bumalik samen? Or should we accept the mere fact na CHANGE is the only permanent thing in this world at yung CHANGE na yun ang nagyare sa FRiENDSHIP NAMIN ?

T-T </3